niedziela, 14 kwietnia 2013

zdarzyło się jutro, zdarzy się wczoraj


Taka malutka wystawa. Umęczyłam się nad nią jak dziki bawół podczas kręcenia westernu, co będę owijać w bawełnę. Prace na szczęście są w 100% studentów. Zapraszam, kto żyw i kto będzie w pobliżu. Dziś godzina 14 00,
do 8 maja 2013. Klub Studencki Enigma mieści się w podziemiach Kolegium Nowego i wiedzie do niego kręta podziemna droga, najeżona zasadzkami ze stumilowego lasu.
Dziękuję za pomoc pani Ani i Andżelice oraz niezawodnemu Rysiowi. Tomkowi pokłony za udostępnienie!
Aby powiększyć plakat trzeba kliknąć w zdjęcie.


Panie z II i III roku. 


Ciało pedagogiczne przyłapane na pisaniu smsów pod dziełami sztuki oraz szanowny dyrektor wydziału i pani prorektor!


                                 Panie - od lewej - wykladowcy Ania, Dorota oraz Joanna z sekretariatu


                  Lampa z miliona posklejanych rotacyjnie ołówków autorstwa Katarzyny Fesnak z III roku




                         Lampa z butelek Andżeliki Grodeckiej, ręcznie spawana, krojona i ledowana


                                    a tu jeszcze przygotowania, po lewej Tomasz, kierownik Galerii ;)



                                Pani Ania jako dobry duch akcji po raz pierwszy odpoczywa




parzydełkowa lampa - meduza Pauliny Bereś







poniedziałek, 8 kwietnia 2013

pierwszy dzień słońca

Nawet ja sięgnęłam po broń buntu. Pełnoziarnista pitta, gorejący kamień z imbirem w sercu - nawet taki zimnolub powiedział wreszcie DOSYYYYYĆ!

Uspokajałam dziś kota domowego w jego żalu nieutulonym po wyjściu do szkoły pana jego. Kot jęczał i syczał na mnie, żebym go nie ruszała, bo to jego ból istnienia i nic mi do tego.

Pojawiło się niezwykłe zjawisko, nagle. Nie potrafiłam go początkowo zrozumieć. Niebo z białego, od pół roku białego i sinego zmieniło się w błękitne. Zaświeciło słońce. Wszystko co żyło odwróciło paszczę jak słonecznik w stronę słońca. Koty, psy, suche biedronki, mole, kuny, myszy.
Zaległa cisza zamarcia w nadziei.

Pan przy kasie w Auchan doznał wstrząsu, kiedy kupiłam najtańszy dywanik w różowe koty i życzył mi bardzo dobrego i miłego wieczoru, z wielką troską w głosie....

WIOOOOOOOSNA!!!
Wiosna je we wsi !!!!!

piątek, 29 marca 2013

subatomowe poszukiwania Tajemnicy

"(...) Jego naśladowcy niespodziewanie świeżym okiem rozpoznają Go w coraz to nowych ludziach i miejscach, poprzez Zmartwychwstanie bowiem Jezus zyskał wymiar uniwersalny, nie tracąc swej rozpoznawalnej indywidualności. Ci, którzy odnaleźli Go w najskrytszych zakamarkach swojego wnętrza, przeczuwają Jego obecność w całym uniwersum: pośród miliardów galaktyk, jakich obecnie możemy się doliczyć we wszechświecie, w bezdomnym i we współczuciu przechodnia, który się przy nim zatrzymuje, w atomach i cząstkach, przez które poznają się nawzajem."

Laurence Freeman
Jezus, wewnętrzny Nauczyciel
Wyd. Homini, Kraków 2007



1455 r., Armenia

środa, 20 marca 2013

rytmy roku

Rzeczywistość zdecydowanie JEST rytualna i rytmiczna. Nawet ta podmiejska, polna, niezaorana jeszcze dobrotliwą zapobiegliwością wiosny.
Po wysokości słońca ja i moja mama zawsze wiemy, co jest grane. Ja jeszcze czasem udaję, że nie zakumałam, ale już nikt w to nie wierzy, tylko po prostu otrzymuję naręcze prania białego i koloru.
O tej dziwnej porze, pomimo spadającego z wielkim hukiem dachowego śniegu, budzą się muchi, kręcą się glizdy w swoich norkach, kobiety z rodziny S. nerwowo rozglądają się za stołeczkami i ścierkami, a z rodziny R. za mopem i krochmalem.
Światło zimowe, przedbożonarodzeniowe jest bardziej łagodne; przytula do siebie zmęczone gospodynie i szepcze - nie męcz się tak, w tamtym kącie tego kurzu nie będzie widać! Światło okołowielkanocne jest precyzyjnie mordercze. Prześwietla kamienie na wylot, trenuje i drenuje ćwiczeniem duchowym nad zmatowiałymi szybami grzeszków zimowych.

Oto wyprane zostały wszystkie pionowe i poziomoleżące szmaty w całym domu.

Idzie wiosna.




Uśmiecha się kot przez sen....

poniedziałek, 18 marca 2013

absolutne muszę-tak-umieć

Zaczęło się niewinnie, od konieczności sportowości. Zima, jesień, joga, rower. Rehabilitant wygrażał, że jak się nie wezmę za ćwiczenia, to mi własnoręcznie panewki z... bioder powyrywa. Ale jak tu z tęsknotą walczyć, wszak Pani Joga, osobista trenerka wyjechała kształcić ducha i ciało za granicę, a tylko Jej (ukłony, jeśli to czyta) urok trzymał mnie przy systematycznych wymachach. Powstała wyrwa! Do obcych smutno chodzić, obce nie grają na misach tybetańskich! Eh.
Postanowiłam ukoić ból ogniem i mieczem, a raczej szablą i mieczem. Znalazłam wspaniałą szkołę sztuk walk Wushu i choć raz w tygodniu to panicznie za mało, to cieszę swe oczy i ciało zupełnie nowymi wygibasami.
Po dwóch miesiącach wytężonych walk z własnym mózgiem i mięśniami umiem kilka ruchów, nie mówiąc o tzw. pełnej formie, składającej się z 24 części, przypominającej taniec. Trening składa się z trzech części. Polecam wszystkim!
W sobotę odbyło się kilka pokazów w Rzeszowie.
Nie wiem, ile lat świetlnych mi to zajmie, ale też tak chcę umieć i się nauczę.



zdjęcie polecam ze względu na zamyśloną i zachwyconą dziewczynkę, moje alter ego ;)








Pokaz form różnorakich  - o ile jestem w stanie niewiele teraz zrozumieć, to zauważyłam styl rodziny Yang i Chen. Jeśli ktoś się jednak na tym zna lepiej, to niewątpliwie doceni polskich złotych i srebrnych medalistów.

A tu:
 Tai Chi Yang z mieczem.




Wersja męska, wyłącznie filmowa.




A tu "zwykłe" 24 formy ;)




W roli głównej wystąpił w części zdjęciowej Klub Nan Bei Tygrys z Rzeszowa.

ostatnia taka zima tej wiosny





Ale gdzieś tam, na wschodzie, musi być .... jakaś cywilizacja?

i jeszcze jako bonus - usłojenie śniegu...


środa, 6 marca 2013

niedługo

przyjdzie lato, a w nim znajdzie się spokojne, rozgwieżdżone jezioro... i wtedy zrobię tak:





"Endless Night" Gianni Corniola

wtorek, 26 lutego 2013

kwiatek

Jak w tym kawale o profesorze, ukrytym przed żoną i kochanką w bibliotece. Niektórzy to potrafią uhodować sobie fascynację, haha.

(...) Już Warburg i Huizinga zdawali sobie sprawę ze znaczenia antropologicznych badań tak zwanych ludów pierwotnych dla antyku i średniowiecza. Burckharda podziwiał Clifford Geertz, który od czasu do czasu nawiązywał do jego myśli, z kolei Robert Darnton wyznał (sic!), że kiedy pracował jako dziennikarz specjalizujący się w sprawach kryminalnych, czytywał w biurze schowaną między stronicami "Playboya" "Kulturę odrodzenia we Włoszech: "Wciąż uważam, że to najlepsza książka historyczna, jaką kiedykolwiek czytałem".

Peter Burke, Historia kulturowa, Wprowadzenie. Kraków 2012.

bototamto, bosiamto czyli archiwum pamięci telefonu 2012


Początek roku - normalnie nic się nie dzieje. Cisza przed burzą.


W dolinie między polami jest zagajnik szuwarowy. Trawy wyższe ode mnie od dwie głowy. Niestety błoto nazbyt wciąga.


Dwa miesiące później szopa się zdezaktualizowała do poziomu gruntu.


Miejsce noclegu saren - te same wysokie trawy, które wcale nie wyglądają. 








Dziczyzna na wypasie.



Dziczyzna wyklejana z plasteliny.



T. mówi, że nie wie po co robić zdjęcia jedzeniu. Zdjęcia jedzeniu robi się dlatego, aby wiedzieć później, co się zjadło, kiedy tego jedzenia już nie ma 



Odkrywamy z psem smak wolności w polach kukurydzy. Okoliczni mieszkańcy eksplorują smaki Lidla.






Kilka stopni niewidzialnego.



Wisłok z krzywym horyzontem i  wiosłującą dziczyzną.


Wiosna w domu i zagrodzie.


Listopadowa ulica w kwietniu.


Widoki z drogi do pracy.


Okno w Zakopanem.



Zakopiański pokonferencyjny kot artystki.
Ewentualnie znosił moją obecność.




Święto Paniagi i prezentacja smoko-lwa przez szkołę walk kung- fu.


Ciąg dalszy święta i jarmark, wspólne pionizowanie stoiska, nieziemski upał.




Plony tygodniowe.



 Okolice sierpnia, zadomowo.


Wystawa i festiwal Satyrblues, Tarnobrzeg.


Dzikie Panie z zielonego autobusu, wpadły przejazdem i już zostały.



Bardzo ważny element ogródka - całoletnie kwitnące cukinie.



Sok z własnej pietruchy.


Dobry robi wykrok w nieznane i nowe.


Domowa hodowla rynnowa.






Wyśmienity jazzowy koncert w Krakowie - Brag Pack.


Przemyśl, który nie bał się smacznej reklamy na historycznej kamienicy.


Rzeszów, który nie boi się inszury.






Żelki samotnie kolorowe na śniegu przed wejściem do szkoły.



A to już luty, ale co tam. Rok Dalej.


Srebrna Góra city.


;)

Wszystkie przedstawione zdjęcia zostały zamieszczone bez wiedzy i zgody osób fotografowanych. Jakość cyfrowa i ontologiczna nie została zmieniona ani poprawiona. Klisze pamięci znajdują się w państwowym archiwum mózgu 2012.