kolejny dzień wakacji

Przysięgam, opowiem później. Tak ciężko się skupić przy tym morzu... ;DDD

Słońcozachód to specjalność zakładu, jak mawia nasz gospodarz, poklepując po ramieniu.

Wczorajsza kolacja (ja jadłam, panowie Grecy i Michał dyskutowali) polegała na badaniu cylindrów w skuterze i debatowaniu nad przepięknymi bolidami z lat 70 - tych, najczęściej marek japońskich, o których z pewnością jeszcze napisze Wam długiego posta mój mąż, ponieważ już drugi dzień jeździ z synem po wyspie i zaczepia miejscowych właścicieli cztero- i dwukółek.
Trafiają się taaakie sztuki!

ośmiornicze naleśniki z Kuchni Smakosza ;)

Lubelska Kuchnia Smakosza gotuje na Thassos ;)

włochate ciasteczko i morze

Ciasteczko posiada w sobie nadzienie smakujące jak kutia, choć bez maku. Poproszę o wyśledzenie, jak się nazywa i co zawiera. Nie pytam o nic, kiedy temperatura przekracza 30 stopni, po prostu z łupem uciekam na plażę, na której zawsze wieje i jest dużo chłodniej. Kapie miodem.Bez ryzyka szoku można zjeść tylko jedno dziennie, do bardzo gorzkiej kawy, choć już tak się przystosowałam do tutejszych smaków, że wcinam trzy.

ha dwa o

Bogowie tarzają się w piachu

Figurki plastikowe w ilości sześciu reprezentantów egipskiego panteonu robią furorę.

rybka dla każdego

Codziennym rytuałem zakupowym jest nabranie świeżych ryb,kalmarów, warzyw i owoców z mobilnego sklepiku. Sklep jeździ codziennie w godzinach średnioporannych, oznajmiając przez głośnik swoją ofertę.
Dziś kupujemy warzywa na grilla i ryby.
Nasza gospodyni i jej sąsiadki również wróciły z reklamóweczkami. Kot przybiegł do sprzedawcy jako pierwszy, oczywiście na dzień dobry dostał piękną rybkę prosto z kutra.
Kotek jest domową przybłędą, mimo to każdy o niego dba jak potrafi. Wieczorami właściciel studia idzie upolować mu ośmiorniczkę, o których to opowiem Wam innym razem.

Zwróćcie uwagę na wszystkomówiącą reklamę, rodem z kadru "Rybek z Ferajny" ;)

pozdrowienia z wycieczki - piknik pod wiszącą skałą

Atlas antyczny - dźwigający.




Wskok do wody z wiszącej skały, niestety wygląda jak wierzganie nóżką na płyciźnie.

wysłane z kradzionego interneta - wyniosłam całe wiaderko zasięgu!

strzeżcie się Id Sierpniowych! ;D

Publikuję za tygodnikiem Powszechnym, wkładką literacką.
Bartosz Minkiewicz!

Z Dżejkiem Psem i Człowiekiem Finem

... Adventure Time!



Chyba nie muszę dodawać, że szał jest w domu na tym punkcie?
Eh...

wakacje bengalskie na ostro

Nie chcę rozwiewać mitu, że tajską pastę curry trzeba dobrze rozetrzeć w moździerzu z oliwą i innymi ziołami. Powiem w sekrecie, że nie trzeba. Zdemitologizowałam rybę z krewetkami i do tego stopnia danie zdorociłam, że sos prawie wytrawił garnek.

Krewetki też się nie poddały! Nie można ze mną gotować, dodaję własne aniołki do każdego dania. Taka bengalska ryba aż się prosi, żeby była z fasolką, prawda?

Na wrzesień przewidziałam mnóstwo niespodzianek zdjęciowych oraz jedną blogowo-kimonową ;)


RYBA PO BENGALSKU

wg Doro

Składniki:
1 łyżka kurkumy w proszku
1 łyżeczka soli
1 kg filetów rybnych
6 łyzek oleju
1 ostra papryczka
1 łyżka świeżego imbiru, drobno posiekanego
1 łyżeczka świeżego czosnku
2 średnie cebule, drobno posiekane
dwie łyżeczki tajskiej pasty "czerwonej"
świeże liście kolendry i bazylii o oregano
gotowana fasolka szparagowa
krewetki tygrysie - ilość dowolna, bez ogonków

W misce malutkiej wymieszać kurkumę i sól. Wymieszanymi przyprawami natrzeć rybę. Zmiksować blenderem papryczkę bez nasion, imbir, cebulę i pastę z odrobiną oleju. Na rozgrzanej patelni z olejem usmażyć rybę do złotości (d'oro), wyciągnąć, pastę na patelnię ciepnąć, dodać 300 ml wody, rozprowadzić drewnianą łyżką, jak zabulgocze z rozkoszy dołożyć znów rybę i tym razem krewetki oraz gotowaną fasolkę. Zabulgotać ponownie, około trzech minut. Zdjąć z ognia, serwować z ryżem na sypko lub chlebem, posypane liśćmi kolendry.
Niczego nie odmierzałam, chlapnęłam na oko.

Smacznego!

Pasta tajska czerwona występuje też w wersji zielonej z trawą cytrynową i limonką, ją również kupiłam i nie zawaham się użyć ;)

kradzione chwileczki [część 2]

Bardzo spodobała mi się koncepcja bożego czasu, opisywana jako ruch po wznoszącej się spirali*.




Obserwując wzajemne poruszenia, ulotne gesty - a przede wszystkim - świadome zatrzymanie pośpiechu wierzę, że czas spędzony na powolnym smakowaniu obecności drugiego człowieku w działaniu artystycznym, jest właśnie taką strefą wzrostu.
Wzrost odbywa się również w poziomie, kiedy dwóch zatroskanych mężczyzn zasypia na dywanie przy łóżku chorej przyjaciółki, wyglądając jak dwa rozciągnięte lwy, flankujące wejście romańskiego kościoła, pilnujące sanktuarium.




Gąsienica Magda z wyciąganymi wnętrznościami, wykonana przez Anetę, fragment.




Wtedy szczegóły nie mają znaczenia ;)

Zastanawia mnie tylko, kto wychlustał lekką ręką cały cenny pieprz kajeński ;DDD




I zostawił dwa dziwne urządzenia metalowe w kształcie małych nożyczek w zagadkowej puszcze na tytoń?


* ewiater

ręce, które lepią [część 1]

Stało się.

Przyjęłam pod dach osiem fantastycznych osób. Czy to ekipa techniczna, turyści? Ogrodnicy, pielgrzymka, statyści?
Nie-ee.

Wędrowni badacze powszechnej rzeczywistości, pod kołderką której szukają ukrytych znaczeń, sygnałów i sensu.
Każdy fantastycznie inny, wszyscy zaprzyjaźnieni.
Chadzali stadami, nie przestając rozmawiać; z radością ćwiartowali bryły beżowej gliny, pracowali sumiennie i w skupieniu, przecudnie myli naczynia, gotowali dla pani domu oraz regularnie czochrali psa, który miał bawole oczy z rozkoszy!
Złocili, szyli, haftowali, wycinali, ukręcali, wygniatali.

Dziś pierwsza część zdjęć.
Resztę będzie można oglądać również na blogu Starego Sadu

Chciałabym tutaj zapisać kilka myśli, które sklarowały się po tygodniowym odpoczynku - po pierwsze - nigdy nie sądziłam, ze tak duża grupa będzie działać tak wspólnie i spójnie. Mimo całkowitej i pozornej samowoli każdy zrobił fantastyczną rzecz, odciskając w niej swój charakter i zainteresowania.

Pomimo ciągłego deszczu i nieustającego spadku ciśnienia w ciągu tych dwóch dni powstały więzi mocne i cenne.

Większość Uczestników znała się już wcześniej, choć dopiero tutaj poszczególne grupy przyjaciół poznały... inne grupy przyjaciół ;))) udowadniając, że internet i blogi mogą łączyć.

Przed Państwem, jak mawia kolega raper - zajawka!

chwilowy brak sygnału

Jeszcze tylko chwilka! Do zobaczenia w przyszłym tygodniu. Trochę brakuje mi rąk, dokładnie kilku par. Czas odwrócił się już na lewą stronę i teraz wygrzebuję go z podszewki.
Zdjęcie znalezione na blogu Bukowskiego

Polecam w całości.

Kto to? ;)



Pozdrawiam - zadyszana, ugłaskana, zakłaczona -
Omnipotencjalna


ps. Aaaaaa dziś dostałam od Wojtka KUBECZEK ;D

podziękowania i ogarnianie się

Kto mieczem wojuje od mopa ginie!

Pozdrawiam moich łikendowych kursantów. Niedługo prześlę Wam zdjęcia i poproszę o zgodę na ujawnienie Waszych działań na moim blogu.
Tymczasem chcę Was jeszcze raz serdecznie uściskać i podziękować za mnogość doznań artystyczno - towarzyskich!
Podobało mi się! Mam nadzieję, że Wam również.




Iwonka rozmyśla w Sadzie, przy okazji wentylując płuco.