ha dwa o

Bogowie tarzają się w piachu

Figurki plastikowe w ilości sześciu reprezentantów egipskiego panteonu robią furorę.

rybka dla każdego

Codziennym rytuałem zakupowym jest nabranie świeżych ryb,kalmarów, warzyw i owoców z mobilnego sklepiku. Sklep jeździ codziennie w godzinach średnioporannych, oznajmiając przez głośnik swoją ofertę.
Dziś kupujemy warzywa na grilla i ryby.
Nasza gospodyni i jej sąsiadki również wróciły z reklamóweczkami. Kot przybiegł do sprzedawcy jako pierwszy, oczywiście na dzień dobry dostał piękną rybkę prosto z kutra.
Kotek jest domową przybłędą, mimo to każdy o niego dba jak potrafi. Wieczorami właściciel studia idzie upolować mu ośmiorniczkę, o których to opowiem Wam innym razem.

Zwróćcie uwagę na wszystkomówiącą reklamę, rodem z kadru "Rybek z Ferajny" ;)

pozdrowienia z wycieczki - piknik pod wiszącą skałą

Atlas antyczny - dźwigający.




Wskok do wody z wiszącej skały, niestety wygląda jak wierzganie nóżką na płyciźnie.

wysłane z kradzionego interneta - wyniosłam całe wiaderko zasięgu!

strzeżcie się Id Sierpniowych! ;D

Publikuję za tygodnikiem Powszechnym, wkładką literacką.
Bartosz Minkiewicz!

Z Dżejkiem Psem i Człowiekiem Finem

... Adventure Time!



Chyba nie muszę dodawać, że szał jest w domu na tym punkcie?
Eh...

wakacje bengalskie na ostro

Nie chcę rozwiewać mitu, że tajską pastę curry trzeba dobrze rozetrzeć w moździerzu z oliwą i innymi ziołami. Powiem w sekrecie, że nie trzeba. Zdemitologizowałam rybę z krewetkami i do tego stopnia danie zdorociłam, że sos prawie wytrawił garnek.

Krewetki też się nie poddały! Nie można ze mną gotować, dodaję własne aniołki do każdego dania. Taka bengalska ryba aż się prosi, żeby była z fasolką, prawda?

Na wrzesień przewidziałam mnóstwo niespodzianek zdjęciowych oraz jedną blogowo-kimonową ;)


RYBA PO BENGALSKU

wg Doro

Składniki:
1 łyżka kurkumy w proszku
1 łyżeczka soli
1 kg filetów rybnych
6 łyzek oleju
1 ostra papryczka
1 łyżka świeżego imbiru, drobno posiekanego
1 łyżeczka świeżego czosnku
2 średnie cebule, drobno posiekane
dwie łyżeczki tajskiej pasty "czerwonej"
świeże liście kolendry i bazylii o oregano
gotowana fasolka szparagowa
krewetki tygrysie - ilość dowolna, bez ogonków

W misce malutkiej wymieszać kurkumę i sól. Wymieszanymi przyprawami natrzeć rybę. Zmiksować blenderem papryczkę bez nasion, imbir, cebulę i pastę z odrobiną oleju. Na rozgrzanej patelni z olejem usmażyć rybę do złotości (d'oro), wyciągnąć, pastę na patelnię ciepnąć, dodać 300 ml wody, rozprowadzić drewnianą łyżką, jak zabulgocze z rozkoszy dołożyć znów rybę i tym razem krewetki oraz gotowaną fasolkę. Zabulgotać ponownie, około trzech minut. Zdjąć z ognia, serwować z ryżem na sypko lub chlebem, posypane liśćmi kolendry.
Niczego nie odmierzałam, chlapnęłam na oko.

Smacznego!

Pasta tajska czerwona występuje też w wersji zielonej z trawą cytrynową i limonką, ją również kupiłam i nie zawaham się użyć ;)

kradzione chwileczki [część 2]

Bardzo spodobała mi się koncepcja bożego czasu, opisywana jako ruch po wznoszącej się spirali*.




Obserwując wzajemne poruszenia, ulotne gesty - a przede wszystkim - świadome zatrzymanie pośpiechu wierzę, że czas spędzony na powolnym smakowaniu obecności drugiego człowieku w działaniu artystycznym, jest właśnie taką strefą wzrostu.
Wzrost odbywa się również w poziomie, kiedy dwóch zatroskanych mężczyzn zasypia na dywanie przy łóżku chorej przyjaciółki, wyglądając jak dwa rozciągnięte lwy, flankujące wejście romańskiego kościoła, pilnujące sanktuarium.




Gąsienica Magda z wyciąganymi wnętrznościami, wykonana przez Anetę, fragment.




Wtedy szczegóły nie mają znaczenia ;)

Zastanawia mnie tylko, kto wychlustał lekką ręką cały cenny pieprz kajeński ;DDD




I zostawił dwa dziwne urządzenia metalowe w kształcie małych nożyczek w zagadkowej puszcze na tytoń?


* ewiater

ręce, które lepią [część 1]

Stało się.

Przyjęłam pod dach osiem fantastycznych osób. Czy to ekipa techniczna, turyści? Ogrodnicy, pielgrzymka, statyści?
Nie-ee.

Wędrowni badacze powszechnej rzeczywistości, pod kołderką której szukają ukrytych znaczeń, sygnałów i sensu.
Każdy fantastycznie inny, wszyscy zaprzyjaźnieni.
Chadzali stadami, nie przestając rozmawiać; z radością ćwiartowali bryły beżowej gliny, pracowali sumiennie i w skupieniu, przecudnie myli naczynia, gotowali dla pani domu oraz regularnie czochrali psa, który miał bawole oczy z rozkoszy!
Złocili, szyli, haftowali, wycinali, ukręcali, wygniatali.

Dziś pierwsza część zdjęć.
Resztę będzie można oglądać również na blogu Starego Sadu

Chciałabym tutaj zapisać kilka myśli, które sklarowały się po tygodniowym odpoczynku - po pierwsze - nigdy nie sądziłam, ze tak duża grupa będzie działać tak wspólnie i spójnie. Mimo całkowitej i pozornej samowoli każdy zrobił fantastyczną rzecz, odciskając w niej swój charakter i zainteresowania.

Pomimo ciągłego deszczu i nieustającego spadku ciśnienia w ciągu tych dwóch dni powstały więzi mocne i cenne.

Większość Uczestników znała się już wcześniej, choć dopiero tutaj poszczególne grupy przyjaciół poznały... inne grupy przyjaciół ;))) udowadniając, że internet i blogi mogą łączyć.

Przed Państwem, jak mawia kolega raper - zajawka!

chwilowy brak sygnału

Jeszcze tylko chwilka! Do zobaczenia w przyszłym tygodniu. Trochę brakuje mi rąk, dokładnie kilku par. Czas odwrócił się już na lewą stronę i teraz wygrzebuję go z podszewki.
Zdjęcie znalezione na blogu Bukowskiego

Polecam w całości.

Kto to? ;)



Pozdrawiam - zadyszana, ugłaskana, zakłaczona -
Omnipotencjalna


ps. Aaaaaa dziś dostałam od Wojtka KUBECZEK ;D

podziękowania i ogarnianie się

Kto mieczem wojuje od mopa ginie!

Pozdrawiam moich łikendowych kursantów. Niedługo prześlę Wam zdjęcia i poproszę o zgodę na ujawnienie Waszych działań na moim blogu.
Tymczasem chcę Was jeszcze raz serdecznie uściskać i podziękować za mnogość doznań artystyczno - towarzyskich!
Podobało mi się! Mam nadzieję, że Wam również.




Iwonka rozmyśla w Sadzie, przy okazji wentylując płuco.

glina i złoto

Wyłączam się z blogów do przyszłego tygodnia, aby w spokoju edukować zdolną młodzież.
Następna grupa niestety będzie musiała liczyć na terminy późnojesienne. Nie wyrobiłam się, gdyż roboty w huk, nie tylko mojej!

Zapraszam za kilka dni na fotorelację. O ile przeżyję. Bez odbioru!

Czasem upał łamie nasz honor

... i zmusza, abyśmy położyli się w zimnej piaskownicy obok znienawidzonego wroga, który PATRZY.

obiekty pożądania

Lista osobista zawiera zbyt wiele pozycji. Każda z nich zależy od alternatywnej drogi, którą obierze jesienią --jak gruszkę-- moja biografia.

Słowem wyjaśnienia - czekam na cynk z pracy, czy dalej będę zatrudniona, kolejny, trzeci rok. Nikt nawet nie sili się na prognozowanie, po prostu mam czekać na pełny nabór studentów i posprzedawać sobie trochę garów na jarmarku, żeby mieć za co przeżyć, zanim uczelnia zdecyduje się we wrześniu dać znać. Odezwą się lub nie; szkoda tylko, że szukanie alternatywy też zajmuje trochę czasu. Wysyłam więc podania do różnych instytucji edukatorskich.

Numerem jeden jest zatem zachowanie pracy.

Obudził mnie piękny, słoneczny poranek. Kolor jasności był z gatunku tych wczesnojesiennych, zapowiadających dynie, czekające na wypatroszenie.


Pozdrawiam A., który nie będzie mógł przyjechać na warsztaty - trzymaj się, wszystko pójdzie po Twojej myśli!

Teraz o przedmiotach, które są balsamem na serce. Niech nikomu nie wpadnie do głowy, że się ich domagam ;D To tylko mój podręczny linkownik!

Na drugim miejscu pożądań jest bransoletka labradorytowa Pani Kingi Włodarczyk Meduska http://www.medusaart.pl/
tu: http://www.medusaart.pl/product.php?id=590

O trzecim zestawie hitów nie napiszę, ponieważ na wcześnie na to. Zobaczymy, co przyniesie wrzesień.

Tymczasem do listy przebojów dołącza ta pozycja: http://www.dezeen.com/2011/03/31/competition-five-copies-of-twenty-first-century-design-by-marcus-fairs-to-be-won/



Zabieram się za natłok zleconych zadań, do usłyszenia!
Polecam obejrzenie galerii i sklepu Meduski



Aha - znika możliwość komentowania moich blogów z opcji "anonim". Spowodowane jest to przykrym wpisem jednego z moich starych przyjaciół. Jakim cudem inteligentny człowiek może nie wpaść na to, że nawet anonim pozostawia ślad w sieci i jest rozpoznawalny?

infernalny jeleń, diabły i podświetlane blaty

Lato w tym roku polega na kontrastach. Drzewiej bywało, że w maju chowało się na strych rzeczy puchowe - piernaty, kurtki na wacie, ocieplane gumofilcowe walonki a znosiło kiecki z perkalików, sandałki i inne fiubździu.
Od kilku lat nie ma mowy. Przez cały rok można się spodziewać gwałtownego ochłodzenia o 15 stopni w ciągu kilku godzin, w tym miesiącu rekord skoku wyniósł 15 stopni w godzinę, po deszczu z gradem jak bób łuskany.
Tak więc rano miewamy Kambodżę, po południu rzuca grillem na lewo i prawo, waląc wiatrem, lodem i złamanymi gałęziami.

Do tego liczni nowopojawieni sąsiedzi rozpoczęli sezon życiowych budów, aby jednak dom mieć gdzie postawić, trzeba wyciąć sady, zagajniki, utwardzić miedzę o niejasnym statusie.
Efekty specjalne w postaci koparek, ubijarek, pił docierają z czterech stron.
Do tej pory Ciocia twierdziła, że aby ujrzeć żywą duszę za oknem, należy przyglądać się około tygodnia [przy czym pewności, że to faktycznie żywa a nie upiór nie było]. Obecnie mamy za oknem taki ruch, jak na Marszałkowskiej. Psu aż się szczęka obluzowała, bo ciągle rozdziawia pysk ze zdziwienia.
Ten cały zgiełk trwa do późnych godzin wieczornych, bowiem dzień długi i ciepły, to i jasny. Jasno robi się też bardzo wczesnym świtem, około czwartej.

Tak też było ostatnio, w dzień zapowiadający się na upalny, zroszony obficie po nocy i usłany ślimakami jedzącymi inne, rozdeptane ślimaki.
Zza otwartego okna z widokiem na pola i łąki dochodziło tępe ryczenie, przypominające zachrypnięte szczekanie.Miarowe, jednostajne, cykliczne, dosyć beznadziejne. Zagęszczało się w swojej częstotliwości i jakby zbliżało.
Łypłam okiem i uchem, nie moje zwierzę to, więc spałam dalej, jednak uporczywe yyyyyh yyyyh zbliżało się do okna. Wstałam, wbułam gumiaczki zielone do wielkiej, różowej koszuli nocnej jak z koszmaru snu nocy letniej i wyszłam dzielnie w zaspany sad za ogrodzenie. Ryczący zamilkł. Podeszłam dalej w pola, aby rzucić okiem z szerszej perspektywy i nic. Wracam więc, zamykając pokrywę aparatu (bo mogę wyjść bez okularów, bez kluczy czy czegokolwiek, ale nie bez aparatu, mając w perspektywie niepowtarzalną okazję spotkania w końcu czupakabry, kosmity lub podkarpackiej odmiany jeti) a tu wychylił się ze zboża łepek, o taki:



moje zdjęcie wyszlo bardzo marnie, dlatego ośmielam się wkleić lepsze, znalezione w internecie, zrobione przez pana Dariusza Michalewskiego.

Koziołek! Koziołek wyskoczył ze zboża, przebył w podskokach kilka metrów, przystanął, odwrócił się i patrzył. I znów pobiegł, znów patrzył. I znów.
Byłabym romantycznie zwaliła winę i całe zajście na jakieś symboliczno-spirytystyczne moce, jak coheliowe psy-demony, czy inne widziadła, które lubią odwiedzać naszą działkę, ale tym razem tylko zrobiło mi się przykro.
Krzaki, w których ryczał są resztką pasa sadów, które są tu od pięćdziesięciu lat. Przez cały rok śpi w nich dzika zwierzyna, żywi się, mieszka, wraca dla ochłody, jesienią po jabłka. W tym roku wielbiciele jasnych, szerokich przestrzeni znacznie uszczuplili piłami spalinowymi ten naturalny azyl. Tamtej nocy on tam jeszcze spał razem ze stadem, wieczorem wrócił do wyrąbanego placu. Jak tu nie ryczeć miarowo?

Zostawmy koziołka, wróćmy do demonów.
Lubelski Zamek zaprasza na fenomenalną wystawę "Strachy na Lachy. Wierzenia demoniczne w kulturze i sztuce ludowej".
Wystawa powstała ze zbiorów Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie, Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego w Łodzi, Muzeum w Łęczycy, Muzeum Lubelskiego w Lublinie, kuratorem jest Mateusz Sroka.
Prrrrroszę Państwa!
Nieczęsto zdarza się w polskim muzeum tak świetna, przemyślana ekspozycja. Po prostu idźcie tam, żeby poznać świat wierzeń i strachów, zobaczyć staropolskie odpowiedniki laleczek voodoo, instrukcję pośmiertnej obsługi strzygi/wąpierza czy technologii wytyczania kredą linii wokół łoża, aby licho nie podchodziło w czasie snu i nie pozbawiało nas hemoglobiny ;)
Słóweczko jeszcze o układzie - niemal całkowicie ciemne pomieszczenie, ożywione videoinstalacją na ścianie - płonącym nocnym ogniem, szczekaniem wiejskich psów i dyskretnym chichotem czarownicy, słomiane widma, południce i wiedźmy, gotujące zioła, to wszystko ledwie widoczne, powodujące ciarki na plecach! Ekspozytory z rzeźbami podświetlone od spodu, poprzez mleczną szybę - wzmacniały demoniczne rysy diabłów oraz innych zwiedzających tak, że wszyscy wyglądaliśmy jak potwory.

Wystawa czynna będzie do 18 września 2011. Warto!







fot:MR

podziękowania, przeprosiny i pozdrowienia!

Dla Wszystkim Tam, od wszystkich tu!

Jestem w locie.
Jestem południcą, która czai się w zbożu, jestem tą babą, którą diabeł nie może. Jestem wszystkim, bo wszystkim być muszę i niczym, bo nie wystarcza mi wszystko.


Mało bywam w sieci, ale dzięki temu się nie plączę pod nogami i macie chwilę oddechu.
Piszę rozdziały, artykuły, sprawozdania, obrabiam zdjęcia, glinę, szkliwię, zapominam o wstawionej wodzie na kawę, jeżdżę, załatwiam, zapisuję, przygotowuję.
Gdyby ktoś mi dał grabie, to bym jeszcze grabiła z rozpędu.

Nie wszyscy znoszą to dobrze:




Dziękuję
Dorocie

za wyróżnienie, jest mi bardzo miło!



Zasady postępowania, gdyby dostało się wyróżnienie:

- podziękuj i napisz link blogera, który przyznał wam tę nagrodę,
- skopiuj i wklej logo na swoim blogu,
- napisz o sobie 7 rzeczy,
- nominuj 16 innych cudownych blogerów (nie można nominować blogera, który wam przyznał nagrodę),
- napisz im komentarz, by dowiedzieli się o nagrodzie i nominacji

Zamiast, jako rzecze regulamin, napisać 7 rzeczy o sobie, zamieszczę 7 podziękowań.
Po pierwsze primo: dziękuję tym, którzy na rożne sposoby mnie jeszcze tolerują i znoszą, włącznie z domownikami, po drugie primo: fantastycznym kursantom, którzy w tym niepewnym momencie zatrudnieniowo-zawodowym dbają o stały ruch w interesie. Po secundo - dziękuję gruszkom, że obrodzą i pani z Dwikóz, że ma tak fantastyczne dynie! Za lato, cioci za cudne przetwory, Basi za niedzielny medalion, burzy za to, ze oszczędziła mojego laptoka!

Łamiąc kolejne zasady - osoby wyróżnione NIE SĄ zobowiązane do przekazania nagrody dalej, do wklejania banerka, do wyznaczania kolejnych. Odznaczam - bez konsekwencji ;)

16 cudownych bloggerów ;DDDD

http://bloganety.blogspot.com/
http://lechbukowski.blog.onet.pl/
http://lafle.blogspot.com/
http://mama3swinek.blogspot.com/
http://septimo-piso.blogspot.com/
http://agawa-wmoimmagicznymdomu.blogspot.com/
http://slowamalowane.blogspot.com/
http://na27stronie.blogspot.com/
http://ozabytkach.blogspot.com/
http://bluesattack.blogspot.com/
http://pumpkinkitchen.blogspot.com/
http://meigotuje.blogspot.com/
http://sliwkowe-trzewiki.blogspot.com/
http://intothehermitage.blogspot.com/
http://fantastyczny-czas.blogspot.com/
http://pretty-uglies.blogspot.com/
http://www2.polskieradio.pl/blogi/ossowski/

Nie mam siły kodować linków, wpiszcie sobie sami ;)
Niewyróżnieni niech się czują wyróżnieni! I tak lubię czytać wszystkich, których mam w paskach obok.

A żebyście nie mówili, ze u mnie tylko koty, kłaki i ślimaki, oto dowód na wybujałą podróżliwość w czasie i przestrzeni. Kurturarny człowiek to i Szkota zobaczy, księżniczkę wyhaczy i słowiańskich wojów w krzakach znajdzie; )












Następny wpis będzie o ... diabłach, pewnej wystawie, tajemniczej podróży i zabłąkanym koziołku ;)