podziękowania, przeprosiny i pozdrowienia!

Dla Wszystkim Tam, od wszystkich tu!

Jestem w locie.
Jestem południcą, która czai się w zbożu, jestem tą babą, którą diabeł nie może. Jestem wszystkim, bo wszystkim być muszę i niczym, bo nie wystarcza mi wszystko.


Mało bywam w sieci, ale dzięki temu się nie plączę pod nogami i macie chwilę oddechu.
Piszę rozdziały, artykuły, sprawozdania, obrabiam zdjęcia, glinę, szkliwię, zapominam o wstawionej wodzie na kawę, jeżdżę, załatwiam, zapisuję, przygotowuję.
Gdyby ktoś mi dał grabie, to bym jeszcze grabiła z rozpędu.

Nie wszyscy znoszą to dobrze:




Dziękuję
Dorocie

za wyróżnienie, jest mi bardzo miło!



Zasady postępowania, gdyby dostało się wyróżnienie:

- podziękuj i napisz link blogera, który przyznał wam tę nagrodę,
- skopiuj i wklej logo na swoim blogu,
- napisz o sobie 7 rzeczy,
- nominuj 16 innych cudownych blogerów (nie można nominować blogera, który wam przyznał nagrodę),
- napisz im komentarz, by dowiedzieli się o nagrodzie i nominacji

Zamiast, jako rzecze regulamin, napisać 7 rzeczy o sobie, zamieszczę 7 podziękowań.
Po pierwsze primo: dziękuję tym, którzy na rożne sposoby mnie jeszcze tolerują i znoszą, włącznie z domownikami, po drugie primo: fantastycznym kursantom, którzy w tym niepewnym momencie zatrudnieniowo-zawodowym dbają o stały ruch w interesie. Po secundo - dziękuję gruszkom, że obrodzą i pani z Dwikóz, że ma tak fantastyczne dynie! Za lato, cioci za cudne przetwory, Basi za niedzielny medalion, burzy za to, ze oszczędziła mojego laptoka!

Łamiąc kolejne zasady - osoby wyróżnione NIE SĄ zobowiązane do przekazania nagrody dalej, do wklejania banerka, do wyznaczania kolejnych. Odznaczam - bez konsekwencji ;)

16 cudownych bloggerów ;DDDD

http://bloganety.blogspot.com/
http://lechbukowski.blog.onet.pl/
http://lafle.blogspot.com/
http://mama3swinek.blogspot.com/
http://septimo-piso.blogspot.com/
http://agawa-wmoimmagicznymdomu.blogspot.com/
http://slowamalowane.blogspot.com/
http://na27stronie.blogspot.com/
http://ozabytkach.blogspot.com/
http://bluesattack.blogspot.com/
http://pumpkinkitchen.blogspot.com/
http://meigotuje.blogspot.com/
http://sliwkowe-trzewiki.blogspot.com/
http://intothehermitage.blogspot.com/
http://fantastyczny-czas.blogspot.com/
http://pretty-uglies.blogspot.com/
http://www2.polskieradio.pl/blogi/ossowski/

Nie mam siły kodować linków, wpiszcie sobie sami ;)
Niewyróżnieni niech się czują wyróżnieni! I tak lubię czytać wszystkich, których mam w paskach obok.

A żebyście nie mówili, ze u mnie tylko koty, kłaki i ślimaki, oto dowód na wybujałą podróżliwość w czasie i przestrzeni. Kurturarny człowiek to i Szkota zobaczy, księżniczkę wyhaczy i słowiańskich wojów w krzakach znajdzie; )












Następny wpis będzie o ... diabłach, pewnej wystawie, tajemniczej podróży i zabłąkanym koziołku ;)

wiklina rządzi i wymiata

Smocza Jaskinia ;)



Jak folder MOK-u głosi: "komplet mebli z wikliny autorstwa Agnieszki Okońskiej" a ja od siebie dodam, że pani Agnieszka połączyła wiklinę w postaci luźno ułożonych warstw w specjalnej formie i zalała to tworzywem sztucznym. Jest to praca dyplomowa pt. "Himba", ASP Kraków 2007






Niestety nie zanotowałam nazwisk twórców.




Czasem coś... zaskakuje.






Drzewo zaprojektowane i wyplecione przez studentki.



Pan Ryszard, instruktor - jego talent, wyobraźnia przestrzenna i szybkość pracy zawstydziłyby Turbodymomena.
Wyjaśnia, jak prosto mozna naprawić ten zaplecek fotela.














Każdy rycerz w końcu musi zasnąć po tylu godzinach walki w tworzywem. Wiklinowy miecz i maczuga mejd baj mamusia.

Wiklina.
Obojętność wobec niej jest nieporozumieniem. Różne kultury na przestrzeni wielu wieków robiły z niej najrozmaitsze rzeczy, ale oszczędzę Wam wykładu. Początek cywilizacji i osad rolniczych oraz rozwój kultury zbiega się z tkaniem, wyplataniem i toczeniem na kole garncarskim. Odkąd mamy coś, co chcielibyśmy przechować, zachować na później lub ukryć - odkąd mamy plony i zbiory oraz skarby, od tego czasu są z nami rzemiosła.

Centrum Wikliniarstwa w Rudniku nad Sanem powitało nas tak gorąco i profesjonalnie, że nikomu nie przeszkadzały strugi deszczu, które trzeba było pokonać, idąc do baru na pierogi lub po akcesoria rzeźbiarskie do miejscowego sklepu wielobranżowego pt "smar, mydło i powidło".

Proszę sobie kliknąć i pooglądać, jak wygląda po mistrzowsku zarządzana instytucja - do tej pory jestem pod wrażeniem. Pracownicy, wystawy, ekspozycje, stażyści, pomocnicy, instruktorzy - dream team! Pani Dyrektor pomimo urlopu gościła nas każdego dnia kawą i ciasteczkami, nie brakowało nawet ptasiego mleczka!
Instruktorzy - pan Stanisław i Ryszard brodzili w wiklinie po kostki, pomagając studentom we wszystkich rzeźbiarsko-koszykarskich fanaberiach.
Pod koniec warsztatów siedzieliśmy w wiklinie jak bociany w gnieździe - była wszędzie!

Jeśli kiedyś będziecie chcieli spędzić trzy pracowite, udane dni wśród wikliny - polecam!


Tutaj więcej zdjęć MOK Rudnik:
http://www.mokrudnik.pl/cw/galeria/2011070406/thumb.php

Niestety nie znam nazwiska twórcy "Anioła" "Stonogokonia-ławki" i rzeźb w Ośrodku.


Autorem wszystkich zdjęć w tym wpisie - DR

prezentuję prezenty od...

... Mei
i
Doumy



Szydełkowana oktopusa broszkowa i ręcznie dziergany bransolet z kamyczkami.
Miodzio!
Śledźcie ich blogi, zamawiajcie artefakty. Podwójna radość!




Ośmiornica będzie się pięknie komponowała z Hadesowym giftem, o ile nie zmieni zdania i nie obdaruje nią innej istoty ;)

Przyszedłeś do mnie z siekierą - widać, nie jestem Ci obojętny!

studentka I roku łódzkiej filmówki Natalia Brożyńska - "Drżące trąby" , praca zaliczeniowa. Dostała 5 ;)


Ciągle nie mogę przypomnieć sobie, gdzie zapodziałam nasze filmiki ze studiów i jedno słuchowisko. A może Filip wciąż je ma? Kim była Pelagia, gówna bohaterka? Owcą, kozą? I z czego zrobiliśmy biskupa??
Oczywiście - Natalia Brożyńska przebiła wszystkich! Ale ile łez i śmiechoskurczów brzucha przeżyliśmy wtedy na dywanie, manewrując pluszakami z ciuchlandu, to nasze ;)



Dzięki uprzejmości Paulindy - thnx!

Ostatnia granica

pomiędzy domem i poza-domem.

Perfumy nocy lipcowej - pachnie tak pięknie, jak pisał o niej Bruno Schulz.
Wszelkim gościom letnim polecam domek na drzewie. Trochę tylko wystają nogi, ale co to jest, wobec wieczności?



znalezione tu: http://box-of-treasures.blogspot.com/2011/07/meet-me-at-summer-tree.html
no i tu: http://www.dedon.de/en/

- ślimaki jedzą śniadanie - wpis nieapetyczny

Zastanawialiście się jak wyciągnąć sobie z ust długi włos, nie mając rąk?

Zdjęcia bez ingerencji choreograficznej, sytuacja zastana.

plackoBaś

oraz półMiś. Dokładnie lewa połowa.

Gorąco i mokro jak w Bangkoku na wakacjach.
Poranna burza uszkodziła komputer a grad dołożył swoje małe co nieco do pozostawionej na ogrodowym stole kawy.
Kiedyś nowopoznany grzecznościowy Norweg zapytał, czy Polska jest szczególnie teatralnym krajem, bo tu wszystko dzieje się niespodziewanie?

śmieciowe zdjęcia

Nie mam dziś humoru, pozwalam sobie na wiele, gdyż jestem nikim. Zgłębiam nieużywane czeluście karty pamięci ----- w tym Mordorze nonsensu znajdują się całkiem sympatyczne [nie]smaczki. Dziś będzie obrzydliwie! Niech zwycięży chaos, śluz i pomyłki, przypadkowe złe sejwy, pomylone balanse bieli, spotforniałe mutanty. Włala!


Ślimak wzbudził mój szczery zachwyt, zwłaszcza w niewymuszonej i eleganckiej konfrontacji ze wstężykiem. Teraz się skulił, ale uwierzcie, rozciągał się do 30 cm podczas spaceru po schodach. Plamki zamieniały się w długie czarne prążki.

Talerz zawierał wyśmienity ryż z kurkami i fetą, niestety ktoś zadzwonił i zjadłam, zanim zrobiłam zdjęcie kurkom. Jeśli lepiej późno, niż wcale, to jednak lepiej wcale, niż za późno, jak widać na obrazku. Manewr z kurkami do powtórzenia - fenomenalne połączenie!

Ludowe książki były mi do czegoś potrzebne, ale zrobiła się i zasejwowała przypadkowa niebieska kreska. Niechże zostanie w hołdzie twórcy niebieskich linii http://edwardkrasinski.blogspot.com/

obłok niewiedzy

Za dużo się dzieje, aby opowiadać.
Przechodzą burze i czerwone tęcze, grusza obrodzi w tym roku wyjątkowo. Nic poza mną nie czeka w takim napięciu na świt. Rozliczam czas podwójnie, to niemal nie do zniesienia.
Zmysły mam ostre jak chory pies.

promocja szkoły - mikrofotoreportaż PWSW IAW Przemyśl

Pan student prezentuje dzieciom możliwości gliny, na przykładzie szybkiego kursu lepienia kosmity.

My tam były, wodę i soki piły, cukierki dzieciom rozdawały, ulotki i koszulki z logo. Padało niemiłosiernie. Dzieci wydawały się niezłomnie, moczyły i brudziły szydełkowane rękawy, różowe dresiki.
Komu, komu jeszcze szkoła, całkiem smaczny kierunek, jeszcze ciepły kawałek architektury wnętrz - proszę się nie zniechęcać siedzącymi z rezygnacją pod drzewostanem studentami, skulonymi z zimna, ich ma rozgrzewać własna świetlana przyszłość, młodość i wyobraźnia ;] Bo bynajmniej nie obiad i gorąca herbata~!
Jak mawia klasyk "ja w twoim wieku nie jadłam!" ;DDD
O maj gad.
Zachwyciły mnie gigantyczne szachy jako zachęta miejscowego kółka szachowego. Można było zagrać z instruktorami.

Sponsorem stykówki z reportażu był dziedziniec przemyskiego zamku. Oczywiście chylę czoła przed występami regionalnych flecistów, watą cukrową, dmuchanymi konikami rodem z hellu (możliwość dopompowania, gdy hel ucieknie) ;]

A tu oficjalna, równie krótka relacja na stronie szkoły:
http://www.pwsw.pl/aktualnosci/id2369,PWSW-obecna-na-wakacyjnych-imprezach-miejskich.html

Na zdjęciach nie zahaczyłam pani Ani - wykładowcy, z którą opiekowałam się interesem - biegała szybciej od światła, załatwiając plener wikliniarski dla studentów.
Na obszerną, potężną fotorelację z pleneru zapraszam już niebawem. Cud-miód-orzeszki!